In de auto MetSabine

Jij bijzonder kind, samen met mij in de auto!
Wat is dit nu? Al meer dan een jaar zitten we elke week in de auto en dan mag ik nu ineens niets meer zeggen? Meen je dat? Moet ik zwijgen? Mag ik dan echt niks meer zeggen? Er wordt naast mij heftig ja geknikt. Nou oké dan. Dan zwijg ik wel. Gezellig. Verbijsterd en verbaasd over jouw manier van communiceren ineens. Ik trek mijn schouders op en rij dan maar verder. Ik grinnik.

#flashback
Vandaag heb ik je opgehaald bij je mama. Het is nog kerstvakantie en je staat weer te trappelen om met mij mee te mogen. Ik geniet altijd van de momenten dat ik binnen kom en jij giert van blijdschap. Je zit achter de tv en hoort mij binnenkomen. Je begint al te gieren van blijdschap en roept YEAAAAH!!!!! Al meerdere malen heb ik je beloofd dat we vandaag naar mijn huis gaan en daar samen naar een film gaan kijken. Ik herinner je nog aan de lekkere chips die eraan komt. Je stuitert nu al in je stoel. Direct krijg ik het gebaar van je wat betekent “autorijden”. Nou snel dan maar. Je rolstoel hebben we niet nodig. Hoppa daar gaan we. Jij hebt altijd een vast ritueel om gedag te zeggen. Eerst zeg je altijd keren, dus dat doe ik dan ook, en daarna even goed zwaaien.

Maar wat jij niet weet ik dat ik weer even gek wil doen met je. Ik pak je hand en duw je hand heel hard op de toeter, wel drie keer. O, mijn oren!! Je giert zo hard en wiebelt zo hard in de auto dat de auto meedoet. Nou nog even de navigatie aan, zodat je daar ook op kunt kijken tijdens het rijden.

Lieve schat, vandaag is het weer jouw middagje uit. Deze middag mag jij zeggen wat we gaan doen en ik beloof je: “Al moet ik even gek doen en het maakt jou aan het lachen, kom maar op. Ik ben ervoor in.”

Onderweg in de auto wijs je naar motoren, bussen en alles wat je mooi vindt. Dan gebaar je altijd naar mij er een ander muziekje op moet in de auto. Of dat de muziek harder moet, omdat je deze mooi vindt. Zo speel ik in de auto altijd “Hello” van Adele na. Zodra het eerste woordje “Hello” gezongen wordt, ben jij zo blij. Dus sja, ik dacht dat vandaag ook maar eens uit de trukendoos te halen.

Ik begin met een aanzet te doen. Maar wat doe jij nou. Je tikt mij aan en wijst naar de weg. Ik vraag je: ”Wat is er, wat moet ik doen.” Warempel. Je maakt naar bij het gebaar van sturen en wijst vooruit. “Moet ik stil zijn?”, vraag ik. Naast mij hoor ik een geluid wat klinkt als UHU. Dus herhaal ik nog eens: “Mag ik niks zeggen?”. Ik zie een heel uitbundig ja knikken in de auto. Nou, oké dan, ik moet dus stil zijn.

Ik kijk nog eens naar je en je zit heel serieus voor je uit te kijken. Volgens mij neem je iedere meter die we voorbijrijden in je op.

Stiekem moet ik een beetje lachen. Ik bijt op mijn lip. Dit moment wil ik nu ook niet verspillen. Ik rij een heel stuk in de auto tot we bijna bij mij thuis zijn. Het hele stuk zwijg ik en zit jij ook stil naast mij. (Waar anders je altijd van alles met gebaren vertelt, zwijg jij ook). In dit moment heb ik een flashback naar alle mooie momenten waarop wij naast elkaar in de auto zaten. Dat ik je heb zien lachen, gieren en brullen. Dat je mij altijd vertelt op jouw manier wat ik precies moet doen en dat je naast mij in de autostoel inslaap viel.

Wat bijzonder dat jouw blijdschap en vol overgave aan het leven, mij ook een bijzonder moment mag geven. Ik ben blij dat je het zo tof vindt.

Dank je wel bijzonder kind……..

 

 

Regelmatig schrijf ik een blog over mijn ervaringen tijdens mijn werk. Heb je mijn blog over mammmmaaa al gelezen?

2 opmerkingen over “In de auto MetSabine”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *